zakelijk

 

Theo Jennissen film, interview Ineke Berentschot

theoinbonnefantentien

 

Theo Jennissen is kunstenaar-fotograaf. Hij is ook mijn geliefde. Wij verschillen als dag en nacht. (En wij horen bijeen als......). Ik zie zijn foto's en ik zie al zijn films in de diverse stadia van wording. Soms zitten we te ontbijten en dan zegt hij ineens iets en dan denk ik: shit, had ik nu maar een memorecorder hier staan. Dit heb ik zo vaak gedacht, dat ik hem ben gaan interviewen, in de hoop dat ik soms weer die flarden terughoor van 'voor de woorden' zoals ik ze aan de ontbijttafel hoorde. Het is natuurlijk raar om je eigen geliefde te interviewen maar anderszijds is het helemaal niet raar, namelijk als je bedenkt waarom je geliefden bent. Soms denk ik er zo over: hij vertegenwoordigt dat wat ik heb laten liggen, wat ik ongezien heb gelaten, wat ik niet ontwikkeld heb. Dus wie weet zit ik mezelf wel te interviewen.

 

 

  

 

indagdertigIn dag

Iemand in Nederland weet niet waar het gedicht over gaat maar de wijze waarop het voorgedragen is vind ik zo mooi samengaan met de beelden. Dat het voor mij lijkt alsof Brodsky de tekst voor haar geschreven heeft.... 

Lees het interview hier.
Bekijk de film hier.

 

 

 

watgajedoenalsjeterugkomtWat ga je doen als je terugkomt?

Ik zie wel bij die pont dat dan de mogelijkheid tot het magische zich kan ontspinnen, want ik zie wel dat licht en ik zie wel die mensen en dan zie ik ook: ho, dit kan heel mooi worden als je dat nu filmt...... 

Lees het interview hier.
Bekijk de film hier.

 

 

 

atlantavijftig

L'étrangère du lac/Atalanta 

En dan wordt degene steeds meer onderdeel van de omgeving. Of de omgeving wordt steeds meer onderdeel van degene die je fotografeert. Het verschil vervaagt en eigenlijk ontstaat er daardoor een nieuw ……hoe moet je dat zeggen, ja, de contouren tussen degene in het landschap en het landschap vervagen en daardoor ontstaat er iets wat een nieuwe eenheid vormt die NOCH HET EEN NOCH HET ANDERE IS. Dat vind ik er spannend aan...

Lees het interview hier.
Bekijk de film hier.

 

 

 

 

ndromdertig'n Drom 

Wat ik zag was licht en bladeren, de bomen en het licht wat tussen de bomen en de bladeren door viel op wat er dan ook was. Op mensen of op de... Dat had al iets heel moois omdat het licht diffuus werd en de werkelijkheid ook enigszins vertekend, mozaïekachtig werd weergegeven...... 

Lees het interview hier.
Bekijk de film hier.